Ένα μονοθέσιο hypercar με ατμοσφαιρικό κινητήρα V10, αναλογία ισχύος προς βάρος που παραπέμπει σε αγωνιστικό αυτοκίνητο και έναν οδηγό που βρίσκεται σχεδόν ξαπλωμένος μπρούμυτα. Η ολλανδική Sanrivatti παρουσιάζει το One, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει τη σχέση ανθρώπου και μηχανής.
Ξαπλωμένος μπρούμυτα, με το κεφάλι μπροστά, τα πόδια πίσω και έναν ατμοσφαιρικό V10 να ουρλιάζει στις 9.000 σ.α.λ. Αυτή είναι η εμπειρία που φιλοδοξεί να προσφέρει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποφάσισε να προσεγγίσει την κατασκευή ενός hypercar από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία. Και μάλιστα κυριολεκτικά, αφού η μεγαλύτερη ιδιαιτερότητα του One δεν βρίσκεται στον κινητήρα, στο πλαίσιο ή στην αεροδυναμική του, αλλά στη θέση του ανθρώπου που καλείται να το οδηγήσει. Πίσω από το εγχείρημα βρίσκεται ο Santiago Sánchez Rivero, ένας μόλις 23 ετών επιχειρηματίας με καταγωγή από την Ουρουγουάη, ο οποίος θεωρεί ότι τα σύγχρονα αυτοκίνητα υψηλών επιδόσεων έχουν εξελιχθεί τόσο πολύ, ώστε η ίδια η οδηγική εμπειρία κινδυνεύει να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Η δική του απάντηση δεν είναι περισσότερη ισχύς ή ακόμη πιο προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, αλλά μια ριζική αλλαγή στη φυσική σχέση οδηγού και αυτοκινήτου.
Οδηγώντας σαν αναβάτης superbike
Η Sanrivatti ονομάζει τη συγκεκριμένη διάταξη Apex Position. Αντί για ένα συμβατικό κάθισμα, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου, πάνω σε μια ειδικά διαμορφωμένη κατασκευή που στηρίζει το σώμα του σε θέση παρόμοια με εκείνη ενός αναβάτη αγωνιστικής μοτοσικλέτας. Ο κορμός γέρνει έντονα προς τα εμπρός, το κεφάλι βρίσκεται πολύ κοντά στο παρμπρίζ και τα πόδια εκτείνονται προς τα πίσω. Παρά την ασυνήθιστη στάση του σώματος, το One διατηρεί τιμόνι και πεντάλ, αντί για τα χειριστήρια μιας μοτοσικλέτας. Σύμφωνα με την εταιρεία, αυτή η διάταξη προσφέρει σημαντικά καλύτερη ορατότητα προς την πίστα, επιτρέποντας στον οδηγό να διακρίνει νωρίτερα τα σημεία φρεναρίσματος και την κορυφή κάθε στροφής. Σε προσομοιώσεις που πραγματοποίησε η Sanrivatti, το ορατό τμήμα της πίστας ήταν έως και 3,2 φορές μεγαλύτερο σε σχέση με συμβατικά hypercars που χρησιμοποιήθηκαν για σύγκριση.
Βεβαίως, υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στα αποτελέσματα μιας προσομοίωσης και στην πραγματική οδήγηση με υψηλές ταχύτητες. Η καταπόνηση του αυχένα, η στήριξη του σώματος κατά το φρενάρισμα και οι πλευρικές επιταχύνσεις, αλλά και η προστασία του οδηγού σε περίπτωση ατυχήματος, αποτελούν σημαντικές μηχανολογικές προκλήσεις. Η Sanrivatti υποστηρίζει ότι εξελίσσει ειδικές λύσεις για τη στήριξη και την ασφάλεια του οδηγού, ενώ σχεδιάζει ακόμη και πρόγραμμα εκπαίδευσης για όσους αποκτήσουν το αυτοκίνητο.
Ατμοσφαιρικός V10 5,5 λίτρων με 800 ίππους
Αν η θέση οδήγησης αποτελεί το πιο παράξενο χαρακτηριστικό του One, ο κινητήρας του είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο ελκυστικά. Πίσω από τον οδηγό προβλέπεται να τοποθετηθεί ένας ατμοσφαιρικός V10 χωρητικότητας 5,5 λίτρων της βρετανικής Judd, μιας εταιρείας με μακρά ιστορία στους αγώνες και παρουσία ακόμη και στη Formula 1. Η επιδιωκόμενη απόδοση φτάνει τους 800 ίππους στις 9.000 σ.α.λ., με μέγιστη ροπή περίπου 700 Nm. Η κίνηση θα μεταδίδεται αποκλειστικά στους πίσω τροχούς μέσω σειριακού κιβωτίου έξι σχέσεων της Hewland, με χειριστήρια αλλαγής ταχυτήτων στο τιμόνι. Η επιλογή ενός τέτοιου κινητήρα έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή όπου η ηλεκτροκίνηση και η υβριδική τεχνολογία κυριαρχούν ολοένα περισσότερο ακόμη και στον κόσμο των hypercars. Η Sanrivatti επιδιώκει να προσφέρει άμεση απόκριση στο γκάζι, γραμμική απόδοση ισχύος και, φυσικά, τον χαρακτηριστικό ήχο ενός αγωνιστικού δεκακύλινδρου που περιστρέφεται σε εξαιρετικά υψηλές στροφές. Ο στόχος για το βάρος είναι μόλις 1.100 κιλά χωρίς υγρά, κάτι που μεταφράζεται σε αναλογία περίπου 727 ίππων ανά τόνο. Η εταιρεία κάνει επίσης λόγο για τελική ταχύτητα που θα ξεπερνά τα 320 χλμ./ώρα, χωρίς προς το παρόν να έχει ανακοινώσει επιδόσεις επιτάχυνσης.
Σχεδίαση εμπνευσμένη από μαχητικά αεροσκάφη
Η εξωτερική εμφάνιση του Sanrivatti One είναι εξίσου ακραία με τη φιλοσοφία του. Οι δημιουργοί του αναφέρουν ότι άντλησαν έμπνευση από τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη αλλά και από τον πετρίτη, ένα από τα ταχύτερα πτηνά στον κόσμο κατά την κατακόρυφη εφόρμησή του. Το εμπρός μέρος είναι εξαιρετικά χαμηλό, με λεπτά φωτιστικά σώματα LED, ενώ η μονοκόμματη καλύπτρα του κόκπιτ παραπέμπει περισσότερο σε αγωνιστικό πρωτότυπο παρά σε συμβατικό αυτοκίνητο. Οι τεράστιες πλευρικές εισαγωγές αέρα, οι έντονα διαμορφωμένες επιφάνειες και η μεγάλη πίσω αεροτομή αποκαλύπτουν ότι η αεροδυναμική έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη σχεδίαση. Η κατασκευή βασίζεται σε μονοκόκ πλαίσιο από ανθρακονήματα, ενώ οι αναρτήσεις προβλέπεται να χρησιμοποιούν διπλά ψαλίδια και διάταξη pushrod. Το σύστημα πέδησης θα προέρχεται από την AP Racing, με τροχούς μαγνησίου 18 ιντσών και αγωνιστικά ελαστικά Michelin slick. Στην ομάδα εξέλιξης συμμετέχουν μηχανικοί με εμπειρία από εταιρείες όπως η McLaren, η Lotus, η Bentley και η Singer. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Paul Arkesden, ο οποίος είχε εργαστεί στο πρόγραμμα της McLaren P1.
Από την εντυπωσιακή ιδέα στην πραγματικότητα
Προς το παρόν, το Sanrivatti One παραμένει ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο εγχείρημα. Η εταιρεία έχει παρουσιάσει το σχεδιαστικό μοντέλο σε φυσικό μέγεθος, ενώ διαθέτει και ένα πειραματικό πρωτότυπο βασισμένο σε Porsche Boxster, το οποίο χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της ασυνήθιστης θέσης οδήγησης και των χειριστηρίων. Το επόμενο σημαντικό βήμα θα είναι η κατασκευή ενός πλήρως λειτουργικού πρωτοτύπου και η έναρξη πραγματικών δοκιμών στην πίστα. Η Sanrivatti έχει θέσει ως στόχο τις πρώτες παραδόσεις σε πελάτες το 2030, χωρίς να έχει ανακοινώσει ακόμη τιμή ή αριθμό παραγωγής. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν η μικρή ολλανδική εταιρεία θα καταφέρει να μετατρέψει τα εντυπωσιακά σχέδια σε ένα ολοκληρωμένο hypercar. Είναι κυρίως αν η τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης θα προσφέρει πράγματι καλύτερη αίσθηση και έλεγχο ή αν θα αποδειχθεί περισσότερο εντυπωσιακή στη θεωρία παρά αποτελεσματική στην πράξη.
Σε κάθε περίπτωση, το Sanrivatti One καταφέρνει ήδη κάτι αξιοσημείωτο. Σε μια κατηγορία όπου οι κατασκευαστές ανταγωνίζονται διαρκώς για περισσότερους ίππους και υψηλότερες τελικές ταχύτητες, επιχειρεί να αλλάξει κάτι πολύ πιο θεμελιώδες: τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητο. Και μόνο η σκέψη ότι κάποιος θα επιχειρεί να ελέγξει 800 ίππους, με το κεφάλι μπροστά και το σώμα σχεδόν ξαπλωμένο πάνω από το πλαίσιο, αρκεί για να κάνει το συγκεκριμένο εγχείρημα ένα από τα πιο ασυνήθιστα στον κόσμο των hypercars.
